San Cibrao de Las.
Xa non sei porque me tiran tanto o restos castrexos ; será o silencio, a paisaxe, o maxin tentando reconstruir formas de vida antigas ou certa satisfacción ao contempla-las ruinas , constatando que todo remata. É curioso normalmente sobre as ruinas dunhas civilizacións ergeronse outras e así sucesivamente, máis o castros quedan como testigos sen que ningún pobo construiran nos seus cimentos. Sería polo aquil pouso supersticioso das "cibdades".
No hay comentarios:
Publicar un comentario