lunes, 5 de diciembre de 2011







San Cibrao de Las.

Xa non sei porque me tiran tanto o restos castrexos ; será o silencio, a paisaxe, o maxin tentando reconstruir formas de vida antigas ou certa satisfacción ao contempla-las ruinas , constatando que todo remata. É curioso normalmente sobre as ruinas dunhas civilizacións ergeronse outras e así sucesivamente, máis o castros quedan como testigos sen que ningún pobo construiran nos seus cimentos. Sería polo aquil pouso supersticioso das "cibdades".

No hay comentarios:

Publicar un comentario