viernes, 2 de diciembre de 2011



Remataron días extensos en que lles puxen ollos a avaricia ; son negros e pequenos e a inquina , istes son vidros inexpresivos, blancos e acuosos. Ollei as miradas enfermas , pisei e cheirei o veleno nas corredoiras, nos montes e na pel das alimañas da miña mesma especie .



Morren os cans,as aguias, os lobos e os mesmos homes que sementan de morte os eidos nos que se esqueceron de cultivar alimentos.









tampocuo hai foto

No hay comentarios:

Publicar un comentario