
Remataron días extensos en que lles puxen ollos a avaricia ; son negros e pequenos e a inquina , istes son vidros inexpresivos, blancos e acuosos. Ollei as miradas enfermas , pisei e cheirei o veleno nas corredoiras, nos montes e na pel das alimañas da miña mesma especie .
Morren os cans,as aguias, os lobos e os mesmos homes que sementan de morte os eidos nos que se esqueceron de cultivar alimentos.
tampocuo hai foto
No hay comentarios:
Publicar un comentario