viernes, 24 de febrero de 2012


 As palabras máis sinxelas  e básicas son monosílabas ou como moito bisilábicas . 

Restos antropoloxicos dalgunha xerga idiomática, común , indoeuropea que no rastro histórico e similar con poucas variacións fonéticas nas lingoas actuáis faladas dende Galicia a India.

“pan, mar, sal ,un, dous, tres, pé,  man, pai, nai , sol, lúa,  can, pau…..-“

Conforme se van engadindo sílabas ou fonemas o seu significado faise máis complicado ; as novas acepcións para designar obxectos , sentimentos e relacions escomenzaron a soar artificiais,  atá chegar ao punto actual de que as palabras semellan nacer, non do común da xente,  senón de laboratorios ,tal ca os virus, que inoculados na sociedade polos medios de comunicación , deseguida se espallan valeiros do  seu sinificao  orixinal . Asi   foron prostituidas “revolución” e “revolta.

A foto é do pai Minho, medio kilómetro despois do encoro da foto anterior e visto dende as terras de Chantada e os socalcos da ribeira sacra

No hay comentarios:

Publicar un comentario