Seica cando non se ten nada do que falar fálase do tempo. No é certo. Alomenos no meu caso. É-me un asunto ben desacougante. Despois dun vrao seco en exceso e un outono quente e seco, seguimos cun inverno seco Apenas chove en Galicia, algun orballo e ocasionalmente polo norte e na costa; eiqui no interior ren. A terra está reseca e os regatos mudos. Iseoutro día estiven prantando os allos porros e unhas fresas i é penoso; a terra non ten lentura nengunha; ter que regar no mes de xaneiro é ben triste. Mías non pasa nada, sae o sol , a xente pasea, as terrazas volvense a encher . Todo é "coyuntural"(non sei se tera traducción pra o o galego), son "fenómenos de ciclos ambientais". Cajoendiós, non volverá unha glaciación que nos encha de neve ata os collons, e así voltar a disputarlle a comida aos lobos. Millor tratar con lobos que cos boitres, quenllas , corvos e ratas que hoxe mandan .
O foto é de Belesar un dos maiores embalses do Miño , a primeiros de outono. entre a seca e o vaziado que fixeron pra obrar e poder turbinar e producir máis ainda. Ainda hai más formas de cárceres que as que encerran aos homes.
lunes, 30 de enero de 2012
Suscribirse a:
Enviar comentarios (Atom)
No hay comentarios:
Publicar un comentario